|
ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΑΝΔΡΟ
Ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και παραδοσιακά αρχοντικά
υπάρχουν στους κυριότερους οικισμούς του νησιού και προσφέρουν
όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Επιλέξτε περιοχή
Αγιος
Πέτρος
http://www.niriidesandros.gr/
Αηδόνια
http://www.andros.gr/pyrgossareli/
Ανδρος-Χώρα
http://www.androsrooms.gr/
http://www.anemomiloi.gr/
Ανω Γαύριο
http://anastasia.7p.com/
Απρόβατο
http://www.andros.gr/galini/
Γαύριο
http://www.andros.gr/tridauto/index.html#apt
Κυπρί
http://www.filio-diamerismata.com/
Μένητες
http://www.andros-aiolos.gr/
Μεσαριά
http://www.studioshandakas.gr/
Μπατσί
http://www.villalimanaki.gr/
Ορμος
Κορθίου
http://www.nicolas-andros.gr/
Φελλός
http://www.heliadesvillas.com/
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ
Το όνομα
του νησιού προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από το στρατηγό Άνδρο
από την Κρήτη, μυθικό οικιστή της μινωικής περιόδου. Οι
αρχαιολογικές ανασκαφές αποδεικνύουν την ύπαρξη ανεπτυγμένων
οικισμών από τους μυκηναϊκούς χρόνους ή και παλαιότερα. Το νησί
έρχεται στο προσκήνιο της ιστορίας κατά τη Γεωμετρική Περίοδο
(9ος-7ος αιώνας π.Χ.), όπως μαρτυρούν ίχνη οικισμού που σώζονται
στη Ζαγορά, στη ΝΔ ακτή του νησιού κοντά στο Ζαγανιάρι.
Πρωτεύουσα
της Άνδρου κατά τη διάρκεια της κλασσικής εποχής ήταν η
Παλαιόπολη. Η ευημερία της περιόδου αυτής φαίνεται απο την
πλούσια νομισματοκοπία. Σχετικά ευρήματα μαζί με τον Ερμή της
Ανδρου φιλοξενούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο στη Χώρα. Τον 7ο
αιώνα π.Χ. η Άνδρος συμμετείχε μαζί με τους Χαλκιδείς στον
αποικισμό της Χαλκιδικής και των παραλιακών περιοχών της Θράκης.
Η Ανδρος,
ακολουθώντας μαζί με τα άλλα νησιά του Αιγαίου τη μοίρα της
ηπειρωτικής χώρας, βρέθηκε διαδοχικά υπό την κατοχή των Ρωμαίων,
των Φράγκων και των Οθωμανών. Απο τον 11ο αιώνα μ.Χ.
χρονολογούνται οι βυζαντινού ρυθμού εκκλησίες, όπως ο Ταξιάρχης
στο Υψηλού, στη Μελίδα και στη Μεσσαριά και η Κοίμηση της
Θεοτόκου στο Μεσαθούρι. Το 14ο αιώνα ιδρύθηκε το μοναστήρι της
Αγίας (Ζωοδοχος Πηγή) κοντά στο Μπατσί, ενώ η μονή Αγίου
Νικολάου θεμελιώθηκε το 1560 και ανακατασκευάστηκε το 18ο αιώνα.
Η μονή Παναχράντου ιδρύθηκε στα μέσα του l7ου αιώνα. Στην Αγία
Τριάδα στο Κόρθι στεγαζόταν απο το 1813 το πρώτο προεπαναστατικό
σχολείο της Άνδρου, που ιδρύθηκε απο το Σαμουήλ Πλασίμη, και το
οποίο διαθέτει ανεξάρτητο κτίσμα το οποίο φιλοξενούσε τους
δασκάλους καθώς και σημαντική βιβλιοθήκη.
Στις 10
Μαϊου 1821 ο Θεοφιλος Καϊρης ύψωσε το λάβαρο της επαναστάσης και
έτσι σηματοδοτείται η νεότερη ιστορία του νησιού, κατά την οποία
η Ανδρος βρέθηκε στον κολοφώνα της οικονομικής της ευημερίας,
χάρη στην ισχυρή ναυτιλία της. Αξίζει εδώ να σημειωθεί οτι ο
Ανδριώτης Δημήτρης Μωραϊτης εγκαινίασε τη γραμμή Ελλάδας -
Βορείου Αμερικής στις αρχές του 20ου αιώνα, ενώ το 1939 η Άνδρος
ήταν δεύτερη, μετά τον Πειραιά, σε αριθμό νηολόγησης πλοίων.
ΟΙΚΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ
Τα χωριά
του νησιού, οικεία και συνάμα τόσο διαφορετικά από τα υπόλοιπα
στις Κυκλάδες, σας περιμένουν για να σας προσφέρουν τη φιλοξενία
τους.
Η Χώρα της
Ανδρου, η πρωτεύουσα του νησιού κρατάει τα αδιαφιλονίκητα
σκήπτρα της αρχοντιάς. Τα μεσαιωνικά, νεοκλασικά και νησιώτικα
σπίτια της, τα στενά δρομάκια, τα μουσεία και οι παραλίες της
αποτελούν μεγάλο πόλο έλξης των επισκεπτών. Πολύ κοντά στη Χώρα
βρίσκεται η Μεσσαριά, το μεσαιωνικό κέντρο του νησιού, που
φιλοξενεί τον Ταξιάρχη Μιχαήλ, μια σπουδαία βυζαντινή εκκλησία
χτισμένη το 1158. Οι Μένητες είναι ένα καταπράσινο χωριό με
άφθονα τρεχούμενα νερά, περιβόλια και μεγάλα πλατάνια. Οι
Στενιές θα σας εντυπωσιάσουν, μιάς και είναι ένα απο τα
ομορφότερα χωριά του νησιού, με όμορφα αρχοντικά. Λίγο ψηλότερα
βρίσκονται τα Αποίκια, χωριό γνωστό απο την πηγή Σάριζα, αλλά
και απο την Πυθάρα, ένα βιότοπο εκπληκτικής ομορφιάς με λίμνες
και καταράκτες.
Στο βόρειο
τμήμα του νησιού θα συναντήσετε τους δυο κύριους οικισμούς, το
Γαύριο και το Μπατσί. Ο πρώτος φιλοξενεί το λιμάνι, ενώ και οι
δυο μαζί διαθέτουν τη κύρια τουριστική υποδομή του νησιού.
Γραφικά χωριά με πολλές ταβέρνες και καφενεδάκια, που μπορούν να
προσφέρουν στον επισκέπτη κάθε είδους υπηρεσία και διασκέδαση.
Προχωρώντας βορειότερα θα συναντήσετε μια πληθώρα οικισμών, όπως
Χάρτες, Καλυβάρι, Βαρίδι, Αμόλοχος, Βιτάλι, Μακροτάνταλο, Αγ.
Πέτρος. Οικισμοί αγροτικοί σε ένα ορεινό τοπίο, που καταλήγει σε
όμορφες απόμερες παραλίες. Ανηφορίζοντας πάνω απο το Μπατσί ο
επισκέπτης θα συναντήσει την Κατάκοιλο, το Απροβάτου, την Αρνη,
αλλά και το Ατένι στην ανατολική ακτή. Στα μισά της διαδρομής
προς Χώρα βρίσκεται η Παλαιόπολη, η αρχαία πρωτεύουσα της Ανδρου,
ένα καταπράσινο χωριό στην απότομη πλαγιά του βουνού, με
σημαντικά αρχαία ευρήματα, τα οποία θα δείτε στο Αρχαιολογικό
Μουσείο.
Στο νότιο
τμήμα του νησιού δεσπόζει ο Ορμος, ένα ήσυχο γραφικό χωριό με
μεγάλη παραλία. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα Αηδόνια, με τα
πυργόσπιτα, η Πίσω Μεριά, το γραφικό Κόρθι, η Καπαριά, η
Αλαμανιά, οι Χώνες. Ανηφορίζοντας προς το εντυπωσιακό Κάστρο
Φανερωμένης θα συναντήσουμε το Πισκοπειό, τη Λαρδιά, το
Γιανισαίο το Μέσα και Εξω Βουνί και το Κοχύλου. Στο τέλος του
φαραγγιού "Διποτάματα" βρίσκεται το Συνετί
ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ
Ο Πύργος
του Αγ. Πέτρου
Η Μονή της
Ζωοδόχου Πηγής
Η Μονή
Παναχράντου
Η
Παλαιόπολη
Η αρχαία
Ζαγορά
Το Πάνω
Κάστρο
Αρχιτεκτονική
Μουσεία –
εκδηλώσεις
Ο Πύργος
του Αγ. Πέτρου
Ο Πύργος
του Αγίου Πέτρου, ελληνιστικής εποχής (4ος-3ος αιώνας π.Χ.),
είναι από τους καλύτερα σωζόμενους των Κυκλάδων. Είναι
κυλινδρικός και σώζεται σε ύψος περίπου 20 μ. Η διάμετρος της
βάσης του είναι 9,40 μ. και είναι κατασκευασμένος εξ ολοκλήρου
από ντόπιο σχιστόλιθο. Στο εσωτερικό του διασώζεται ελικοειδής
κλίμακα που οδηγούσε σε πέντε τουλάχιστον ορόφους.
Ο πύργος
είναι κτισμένος σε μία θέση ιδιαίτερα προνομιακή, αφού δεσπόζει
στον κάμπο του Γαυρίου και βλέπει προς τη θάλασσα με δυνατότητα
ελέγχου των πλοίων. Επίσης γύρω από το μνημείο υπάρχουν
εγκαταστάσεις εξόρυξης μετάλλου (χαλκού), που λειτουργούσαν
μέχρι τις αρχές του αιώνα, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι παρόμοιες
εργασίες γίνονταν και στην αρχαιότητα. Προφανώς ο ρόλος του
μνημείου ήταν για να ελέγχει στεριά και θάλασσα.
Η Μονη της
Ζωοδόχου Πηγής
Το
μεγαλύτερο μοναστήρι της Ανδρου είναι το μοναστήρι της Ζωοδόχου
Πηγής ή της Αγίας, όπως το ονομάζουν οι ντόπιοι. Είναι άγνωστο
πότε χτίστηκε. Μια ανεπιβεβαίωτη πληροφορία υποστηρίζει ότι τα
βυζαντινά χρόνια ήταν Σχολή και έγινε μοναστήρι το 842 από την
αυτοκράτειρα Θεοδώρα. Ακόμα, αναφέρεται, οτι πολλοί ευγενείς
Ανδριώτες και μη μορφώθηκαν στη σχολή του, που έδωσε πολλούς
ιερείς, επισκόπους αλλά και πατριάρχες. Η Μονή αναφέρεται, για
πρώτη φορά σε έγγραφο του 1400, ενώ στην εκκλησία της υπάρχει
εικόνα με χρονολογία 1325. Ανακαινίστηκε κατά τον 16ο αιώνα αλλά
και τον 20ο, και η αρχική του βυζαντινή μορφή αλλοιώθηκε. Το
1928 το μοναστήρι μετατράπηκε σε γυναικείο και σήμερα μόνο μία
γερόντισσα ζει σε αυτό. Η εκκλησία του μοναστηριού είναι
βυζαντινού ρυθμού με ξυλόγλυπτο τέμπλο και η ζωγραφική του
διακόσμηση χρονολογείται στη μεταβυζαντινή περίοδο. Ακόμα,
υπάρχουν εικόνες του l4ου και 16ου αιώνα. Στο μοναστήρι υπάρχει
πλούσια βιβλιοθήκη με βιβλία και χειρόγραφα, μουσείο με ιερά
άμφια και σκεύη, και μια μικρή συλλογή προϊστορικών εργαλείων.
Γιορτάζει την πρώτη Παρασκευή μετά την Κυριακή του Πάσχα.
Η Μονή
Παναχράντου
Το
μοναστήρι, που κατά μιά πληροφορία ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα από τον
βυζαντινό αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά, βρίσκεται ψηλά στις βόρειες
πλαγιές του βουνού "Γερακώνες". Είναι οχυρωμένο και διαθέτει
πολλά αξιόλογα κειμήλια, που αξίζει να δείτε. Εδώ θα απολαύσετε
την εντυπωσιακή θέα προς τη Χώρα, αλλά και τη φιλοξενία των δύο
μοναχών.
Η
Παλαιόπολη
Η
ΙΙαλαιόπολη είναι η αρχαία πόλη της Ανδρου που άκμασε απο την
κλασσική εποχή μέχρι τη ρωμαιοκρατία. Σήμερα είναι ένα ομορφο
καταπράσινο χωριό στην πλαγιά του όρους Πέταλο, που στο ψηλότερο
σημείο του υπάρχουν οι μοναδικοί ίσως καταράκτες των Κυκλάδων.
Εδώ μπορείτε να επισκεφτείτε το Αρχαιολογικό Μουσείο, όπου
εκτίθενται σημαντικά ευρήματα από τις ανασκαφές της ευρύτερης
περιοχής. Στο χωριό υπάρχουν ταβέρνες και καφενεία. Η αρχαία
πολιτεία ήταν αρκετά χαμηλότερα, κοντά στο λιμάνι, που ο
μισοβυθισμένος μώλος του φαίνεται απο το χωριό. Ο δρόμος
κατεβαίνει μέχρι το χαμηλότερο σημείο του χωριού και απο εκεί το
μοναπάτι σας οδηγεί στη θάλασσα. Οι πιο γενναίοι παρκάρετε στην
άσφαλτο και πάρτε τα σκαλάκια που κατεβαίνουν στο χωριό,
περιπλανηθείτε στα δρομάκια και συνεχίστε το κατέβασμα. Ενα
καλοδιατηρημένο μονοπάτι οδηγεί προς τη θάλασσα σε ένα
διαχρονικό ταξίδι. Μιά μαγική διαδρομή στην πανέμορφη βρύση,
όπου τα πεζούλια είναι χτισμένα με αρχαίες πέτρες, οι αγελάδες
δεμένες σε κιονόκρανα και κάποιοι σταύλοι στηρίζονται σε
αρχαίους πεσσούς. Δείτε τις παλαιοχριστιανικές εκκλησίες, το
αρχαίο τείχος και κολυμπήστε στα νερά του αρχαίου λιμανιού.
Ηρεμήστε και ξεκουραστήτε, σας περιμένουν μόνο 1039 σκαλοπάτια
για την επιστροφή.
Η αρχαία
Ζαγορά
Στη
χερσόνησο της Ζαγοράς φτάνετε μετά απο πεζοπορία περίπου 45
λεπτών, ακολουθώντας το μονοπάτι που αρχίζει από τη Σταυροπέδα.
Υπάρχει σήμανση του μονοπατιού και η διαδρομή είναι πολύ
ενδιαφέρουσα. Ο αρχαίος οικισμός της Ζαγοράς βρίσκεται στo
απόκρημνο οροπέδιο (ύψους 160 μ.) της ομώνυμης χερσονήσου. Οι
ανασκαφές που έγιναν απο το 1960 μέχρι το 1972 έφεραν στο φως
μεγάλο τμήμα του. Η ζωή του οικισμού άρχισε το 10ο αιώνα π.Χ.
και διήρκεσε μέχρι το τέλος του 8ου αιώνα π.Χ. Ο οικισμός
προστατευόταν με ισχυρό τείχος μήκους 110 μ. και πάχους 2 έως
4.80 μ., ενώ το ύψος του έφτανε τα 3 μ. H είσοδος στον οικισμό
γινόταν απο μια μεγάλη πύλη. Μέσα στον οικισμό υπάρχει ιερό, που
πρωτοϊδρύθηκε τον 8ο π.Χ. αιώνα και συνέχισε να λειτουργεί μέχρι
και τα κλασικά χρόνια, παρόλο που ο οικισμός είχε εγκαταλειφθεί
τρεις αιώνες νωρίτερα. Τα σπίτια ήταν κατασκευασμένα με
σχιστόλιθο και στεγασμένα με χωμάτινη στέγη (δώμα). Συνήθως
αποτελούνται απο ένα μεγάλο ορθογώνιο χώρο με εστία στο κέντρο,
ξεχωριστό χώρο αποθήκευσης με πέτρινα στηρίγματα για τη στήριξη
των πήλινων πιθαριών και σταύλο με αυλή. Εντύπωση προκαλεί οτι η
ίδια τεχνική συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι τις αρχές του
αιώνα μας στην κατασκευή των αγροτόσπιτων του νησιού. Στο
Αρχαιολογικό Μουσείο της Χώρας εκτίθενται τα ευρήματα της
ανασκαφής καθώς και αναπαραστάσεις μιας οικίας και του ναού.
Το Πάνω
Κάστρο
Το Πάνω
Κάστρο ή Κάστρο της Φανερωμένης ή της Γριάς το Κάστρο ήταν η
ισχυρότερη και μεγαλύτερη μεσαιωνική πολιτεία της Ανδρου.
Χτίστηκε από τους Βενετούς πάνω σε ένα εντυπωσιακό οροπέδιο
βόρεια του Ορμου Κορθίου, σε υψόμετρο περίπου 600 μ. Μπορούσε να
προστατεύσει περίπου 1000 (ή και περισσότερους) κατοίκους και
εθεωρείτο απόρθητο λόγω των υψηλών βράχων που το περιβάλλουν και
του ισχυρού του τείχους. Η ιστορία του είναι άγνωστη και ίσως
αυτό να τροφοδότησε τους θρύλους που το περιβάλλουν. Σύμφωνα με
το γνωστότερο, οι Τούρκοι, που δεν μπορούσαν να το καταλάβουν,
έστειλαν στο κάστρο μια γριά με την έγκυο κόρη της να ζητήσουν
βοήθεια, όμως το βράδι η γριά άνοιξε την πύλη και μπήκαν οι
Τούρκοι που έσφαξαν όλους τους κατοίκους. Στη συνέχεια η γριά,
μετανιωμένη για την πράξη της, ανέβηκε σε ένα ψηλό βράχο και
αυτοκτόνησε πηδώντας στη θάλασσα. Ετσι η μνήμη της γριάς έμεινε
σε δύο απο τα αξιοθέατα της περιοχής: "της γριάς το κάστρο" και
την όμορφη παραλία "της γριάς το πήδημα". Σήμερα στο κάστρο,
όπου φτάνει κανείς απο ένα μονοπάτι που ξεκινά απο το Κοχύλου,
υπάρχουν ερείπια σπιτιών, εκκλησιών, δεξαμενών νερού και η
εκκλησία της Φανερωμένης. Ομως πάνω απ' ολα υπάρχει η εκπληκτική
θέα στο Αιγαίο και ένα επιβλητικό τοπίο.
Αρχιτεκτονική
Η
αρχιτεκτονική στην Ανδρο δεν υπακούει σε αυστηρούς κανόνες
κυκλαδίτικου παραδοσιακού χτισίματος. Τα τυπικά αιγαιοπελαγίτικα
σπίτια συνυπάρχουν με νεοκλασικά κτίσματα, ενετικά πυργόσπιτα
και πετρόχτιστα σπίτια. Οι τύποι των σπιτιών που συναντά κανείς
στην Ανδρο είναι το μακρυνάρι, διάφοροι τύποι πύργων και
πυργόσπιτων, αγροτικά σπίτια σε ποικίλες μορφές και τυπικά
αρχοντικά των καπετάνιων και των εμπόρων.
Αλλα
ενδιαφέροντα κτίσματα με ιδιοτυπικά στοιχεία είναι τα κονάκια
(μικρά αγροτικά κτίσματα), οι κρήνες με το χαρακτηριστικο
μπουσουνάρι ή με στέγαστρο, οι νερόμυλοι και οι περιστεριώνες.
Χαρακτηριστικά στοιχεία της ανδριώτικης αρχιτεκτονικής είναι η
ορατή πλακοειδής λιθοδομή, το σαρδέλωμα (εξωτερικοί σοφάδες), o
κάναλος (υδρορροή), τα στήματα στους μαντρότοιχους (κάθετες
πλάκες), κ.λ.π. Αρκετά πέτρινα γεφύρια σώζονται στις ρεματιές
του νησιού. Κατασκευασμένα με σχιστόλιθο, λιτά και εναρμονισμένα
με το τοπίο, αποτελούσαν μέρος του παλιού συγκοινωνιακού
δικτύου.
Στην Ανδρο
λειτουργούσαν στις αρχές του αιώνα περίπου εκατόν πενήντα
νερόμυλοι. Στην κοιλάδα των Διποταμάτων, που ξεκινά απο το
Γιανισσαίο και καταλήγει στον όρμο του Συνετίου, διατηρούνται
μερικές δεκάδες νερόμυλοι σε καλή κατάσταση. Η κοιλάδα έχει
χαρακτηριστεί προστατευόμενη περιοχή και τα κτίσματά της
κηρύχθηκαν νεώτερα προβιομηχανικά μνημεία. Ανάλογο δίκτυο
νερόμυλων υπάρχει και στους Φρουσαίους, κοντά στον Αμμόλοχο, ενώ
μεμονωμένοι νερόμυλοι βρίσκονται διάσπαρτοι και σε άλλες
περιοχές του νησιού. Στο νησί υπάρχουν και ανεμοκίνητοι
αλευρόμυλοι, ανάμεσα στους οποίους και ανεμόμυλοι οριζόντιας
φτερωτής, τύπος ιδιαίτερα σπάνιος στην Ελλάδα. 'Ενας απο αυτούς
σώζεται σε καλή κατάσταση κοντά στο Πισκοπειό.
Μουσεία -
εκδηλώσεις
Οι
εκδηλώσεις που συνθέτουν την ταυτότητα του νησιού θα μπορούσαν
να χαρακτηρίσουν την Ανδρο ως πολιτιστική πρωτεύουσα των
Κυκλάδων.
Το Ιδρυμα
Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή διοργανώνει κάθε καλοκαίρι στο
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης εκθέσεις διεθνούς κύρους, που
συγκεντρώνουν πλήθος επισκεπτών.
Το Ιδρυμα
Πέτρου και Μαρίκας Κυδωνιέως με την οργάνωση εικαστικών και
μουσικών δρώμενων με την επωνυμία «Πλόες».
Μεγάλη
είναι η συμβολή της Καϊρείου βιβλιοθήκης στη μελέτη και τη
διατήρηση της πνευματικής παράδοσης του νησιού και των Ανδριωτών.
Η βιβλιοθήκη διαθέτει μεγάλη και σπάνια συλλογή δυσεύρετων
εκδόσεων, χειρογράφων, ιστορικό αρχείο αλλά και ποικίλα έργα
τέχνης, ενώ στις δραστηριότητές της περιλαμβάνει ακόμα και την
προστασία της φύσης.
Τέλος, τα
δύο αρχαιολογικά μουσεία του νησιού (Ανδρου και Παλαιόπολης),
καθώς και το Ναυτικό Μουσείο, συμβάλλουν σημαντικά στην προβολή
του πολιτιστικού πλούτου.
ΠΑΡΑΛΙΕΣ
ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ
Στην
περιοχή της Χώρας υπάρχει η οργανωμένη παραλία του Νημποριού και
η υπέροχη και απόμερη παραλία στα Αχλα, όπου μπορείτε να πάτε
και με καϊκι. Επίσης μπορείτε να πάτε και στις παραλίες στο
Παραπόρτι, στα Γιάλια και τα Πίσω Γιάλια.
Στο Μπατσί
μπορείτε να διαλέξετε ανάμεσα στη "Χρυσή Ακτή", τη μεγάλη
οργανωμένη παραλία του χωριού ή επισκεφτήτε όρμους εκπληκτικής
ομορφιάς, όπως το Στιβάρι, η Αγία Μαρίνα και ο Αγιος Κυπριανός.
Στην
περιοχή του Γαυρίου και στα βόρεια του νησιού μπορείτε να
διαλέξετε μια απο τις δεκάδες παραλίες, άλλες ερημικές και άλλες
πολύβουες. Ο Φελλός, σε κοντινή απόσταση απο το Γαύριο, η
παραλία του Ζόρκου, του Βιταλίου και στο Ατένι είναι μερικές
μόνο απο τις παραλίες που σας περιμένουν.
Στα νότια
του νησιού, στην περιοχή του Κορθίου, υπάρχει η μεγάλη παραλία
του χωριού, το Καντούνι, και οι μικρότερες Βίντζι και Αγία
Αικατερίνη, καθώς και οι πιο απόμερες Καλαμονάρι, Μπουρός, Αη
Γιάννης στις Κρεμμύδες. Αξέχαστη εμπειρία θα σας μείνει η
εξόρμηση στο "Πήδημα της Γριάς", μια εντυπωσιακή παραλία σε
κοντινή απόσταση απο τον Ορμο.
Στην
Παλαιόπολη κολυμπήστε στην όμορφη παραλία του όρμου, όπου θα
φτάσετε με ολιγόλεπτο περπάτημα.
Ξεφεύγοντας απο τα χωριά, ανακαλύψτε παραλίες απόμερες,
αμμουδερές ή βραχώδεις. Σε πολλές θα φτάσετε οδικώς, σε άλλες
όμως θα περπατήσετε στα παλιά μονοπάτια ή θα πάτε με καΐκι.
ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ
Της Αγίας
Μαρίνας, στο μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας στα Αποίκια ( 17
Ιουλίου )
Της
Παναγίας στο Κόρθι (15 Αυγούστου),
Της Αγίας
Κυριακής, Το πανηγύρι διοργανώνεται στα Ρέματα (7 Ιουλίου),
Της Αγίας
Παρασκευής στο Φελλό (26 Ιουλίου),
Του Αγίου
Παντελεήμονα στη Μονή Παναχράντου πάνω από τα Φάλλικα (27
Ιουλίου),
Του Αγίου
Φανουρίου στον Όρμο Κορθίου (27 Αυγούστου),
Του Αγίου
Φιλίππου στο Μπατσί (14 Νοεμβρίου),
Της Αγίας
Τριάδας στο Πάνω Κόρθι,
Τα Εισόδια
της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου),
Της
Παναγίας Τρομαρχιανής στη Μονή Τρομαρχιών τη Δευτέρα του Πάσχα,
ΣΥΝΤΑΓΕΣ
ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ
Λαμπριάτης
(Πασχαλινό φαγητό)
Ο
λαμπριάτης είναι το πιο πλούσιο και ευωδιαστό πασχαλινό έδεσμα
της Ανδριώτικης κουζίνας.
Στην Aνδρο
η γέμιση του κατσικιού το Πάσχα είναι πληθωρική.
Παραγεμισμένος από την γέμιση του φρέσκου τυριού, των αυγών, των
εντοσθίων και του ρυζιού, που τελικά ισορροπούν με τη φρεσκάδα
του δυόσμου και του μαϊντανού. Την τελική πινελιά τη δίνει ο
ξυλόφουρνος και τα μοσχομυριστά κλαδιά του δενδρολίβανου που
καλύπτουμε το κρέας μας.
Υλικά:
Ένα
κατσίκι 6 - 9 κιλά, 1 κούπα λάδι, 2 κουταλιές ντόπιο βούτυρο, 8
- 10 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα, 1 κρεμμύδι ξερό, 2 κιλά
τυρί (κεφαλοτύρι ημίχλωρο) και τριμμένο ξεροτύρι, ανάλογο
μανούρι και φέτα, 10 - 12 αυγά, Λίγο άνηθο, δυόσμο - μάραθο, 3
σκόρδα φρέσκα ψιλοκομμένα, αλάτι - πιπέρι και την συκωταριά (του
κατσικιού)
Προετοιμασία.
Ανάλογα με
τα άτομα που θα σερβίρουμε προμηθευόμαστε ολόκληρο ή το επάνω
μόνο μέρος από ένα κατσικάκι ή αρνάκι γάλακτος.
Το
αλατοπιπερώνουμε, το αλείφουμε με λάδι και λεμόνι - εσωτερικά
και εξωτερικά - και το αφήνουμε για δύο τρεις ώρες να
μαριναριστεί.
Σοτάρουμε
τη συκωταριά σε μία κατσαρόλα με λάδι, φρέσκα κρεμμυδάκια,
άνηθο, δυόσμο και ένα μικρό κρεμμύδι ξερό.
Φτιάχνουμε
ένα μείγμα από άφθονα ψιλοκομμένα υλικά, τα οποία αναμιγνύουμε
με μυζήθρα, φέτα, μανούρι, αυγά, λίγο γάλα βούτυρο, ρύζι,
δυόσμο, άνηθο και κρεμμυδάκια φρέσκα.
Σε ένα
μπολ χτυπάμε τα αυγά, το πιπέρι, το αλάτι και το τυρί τριμμένο
και τα προσθέτουμε στην κατσαρόλα μαζί με το τυρί σε κύβους και
το βούτυρο.
Με το
μείγμα γεμίζουμε το κατσίκι αφού πρώτα έχουμε ράψει το λαιμό για
να μην χυθούν τα υλικά κι τελικά το ράβουμε και στην κοιλιά και
το βάζουμε στο κέντρο μιας βαθιάς γάστρας.
περιχύνουμε με λίγο βούτυρο, βάζουμε από πάνω μερικά κλαδάκια
φρέσκο δενδρολίβανο, σκεπάζουμε με 2 - 3 λαδόκολλες και στην
συνέχεια με το καπάκι της γάστρας μας.
Ψήνουμε
στους στους 180 βαθμούς για 4 - 5 ώρες μέχρι να ροδίσει και να
ψηθεί.
Πριν το
κόψουμε το αφήνουμε να «κάτσει» για 15 -20 λεπτά. Αδειάζουμε τη
γέμιση σε ένα μπολ ή σε μία πιατέλα και σερβίρουμε το κρέας
ξεχωριστά. Μπορούμε να συνοδεύσουμε το φαγητό με πατάτες
φούρνου.
Υπάρχουν
επίσης παραλλαγές όπου στη γέμιση χρησιμοποιούμε μαρούλι.
Όταν ο
Λαμπριάτης ψήνεται σε παραδοσιακό φούρνο, οι γυναίκες τον
πηγαίνουν από το προηγούμενο βράδυ στο φούρνο που έχουν
προθερμάνει και τον ψήνουν για όλο το βράδυ.
Καλσούνια
Υλικά:
1,3 Κιλά
ψίχα καρυδιού, 2 Κιλά φρυγανιά τριμμένη (γαλέτα), 300 Γραμ
Αμύγδαλο ξεφλουδισμένο, 2+1/2 Κιλά μέλι, 1 πρέζα μοσχοκάρυδο, 1
πρέζα γαρύφαλλο, 300 Γραμ.κουκουνάρι (προαιρετικά), Ανθόνερο και
ζάχαρη άχνη.
Ανακατεύουμε τα υλικά σε ένα μπολ και πλάθουμε σε μπαλάκια
έχοντας ανθόνερο στα χέρια μας.
Ανοίγουμε
πολύ λεπτό φύλλο. Στη μία πλευρά του φύλλου κατά μήκος βάζουμε
κατά τακτά διαστήματα μία κουταλιά γέμιση.
Διπλώνουμε
το φύλλο ώστε να σκεπαστεί η γέμιση και τα τα πλάθουμε ούτως
ώστε τους δώσουμε ένα μακρόστενο σχήμα.
Κατόπιν
πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη όπως τους κουραμπιέδες.
Τα
καλσούνια δεν θέλουν ψήσιμο.
Φουρτάλια
Υλικά:
4-6 αυγά,
Πατάτες, Λίγο Δυόσμο, Λουκάνικα ντόπια, χοιρινή λούζα, Λίγο
ρίγανη, Τυρί ντόπιο, Αλάτι, πιπέρι.
Καθαρίζουμε τις πατάτες, κόβουμε σε ροδέλες και τηγανίζουμε σε
ελαιόλαδο. Προσθέτουμε το λουκάνικο και τη λούζα. Χτυπάμε τα
αυγά με το αλάτι, το πιπέρι, προσθέτουμε τυρί, δυόσμο, ρίγανη.
Προσθέτουμε το μίγμα στις πατάτες και μαγειρεύουμε τη φουρτάλια
μέχρι να πήξει. Κατόπιν αναποδογυρίζουμε τη φουρτάλια προσεχτικά
και την μαγειρεύουμε για λίγο ακόμα.
Εκείνο
όμως που δίνει ξεχωριστή νοστιμιά στη "φουρτάλια", είναι το
λιωμένο χοιρινό λίπος, η "γλίνα" που υπάρχει στα ανδριώτικα
σπίτια από τα "χοιροσφάγια", μια πραγματική φθινοπωρινή γιορτή
για κάθε σπίτι που εκτρέφει χοίρους σε κάθε χωριό.
ΑΝΔΡΙΩΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΤΥΡΙΑ
Ανάλατη ή
Αρμεξιά ή Πετρωτή.
Στο γάλα
που προορίζεται για τυρί, προστίθεται πυτιά τυριού, ανακατεύεται
και παραμένει σε κατσαρόλα για μία μέρα.
Κατόπιν
εγκλωβίζεται μέσα σε ύφασμα "σαντίλα" και το κρεμάμε για αρκετές
ώρες μέχρι να βγει όλο το τυρόγαλο και να στεγνώσει. Στη
συνέχεια το "πετρώνουμε" βάζουμε δηλαδή επάνω στην σαντίλα, μια
βαριά επίπεδη πέτρα και το αφήνουμε ολόκληρο το βράδυ ώστε να
φύγουν και τα τελευταία υπολείμματα υγρασίας.
Τρώγεται
φρέσκο και επειδή δεν περιέχει αλάτι έχει μικρή διάρκεια
ανάλωσης.
Βολάκια.
Πρόκειται
για αλεσμένη "αρμεξιά", η οποία αλατίζεται, πλάθεται σε μικρές
μπάλες και παραμένει για μερικές μέρες σε ένα αεριζόμενο δωμάτιο
μέσα σε τουλπάνι.
Τυροβόλι ή
καλαθωτή.
Γίνονται
όπως τα Βολάκια, αλλά αντί να μπουν σε τουλπάνι, μπαίνουν σε
ειδικά καλάθια και μένουν στον αέρα για να στεγνώσουν. Το
εξωτερικό χαρακτηριστικό τους γνώρισμα, είναι ότι παίρνουν το
σχέδιο του καλαθιού.
Κοπανιστή
Πρόκειται
για πηχτό τυρί που αλείφεται και έχει πολύ πικάντικη γεύση.
Γίνεται από μυζήθρα η οποία τοποθετείται σε πήλινο δοχείο και
ζυμώνεται με αλάτι. Περιοδικά επαναλαμβάνεται η διαδικασία του
ζυμώματος τρεις φορές. Την τελευταία φορά η μυζήθρα "πατώνεται"
πολύ καλά στο δοχείο, για να μην παίρνει αέρα, και στο στόμιο
του δοχείου τοποθετείται ένα πανί ποτισμένο στο ξύδι. Το
περιεχόμενο είναι έτοιμο μετά από δέκα μέρες.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
- ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Τουριστικό
Περίπτερο:
Αρχαιολογικό μουσείο:
22820
23664
Χώρα
22820
25162
Μουσείο
Σύγχρονης Τέχνης:
22820
22650
Καϊρειος
Βιβλιοθήκη
22820
22262
Αστυνομία:
ΚΤΕΛ
Ανδρου:
22820
22316
Χώρα
22820
22300
Τράπεζες:
Γαύριο
22820
71220
Εθνική
(Χώρα)
22820
22232
Μπατσί
22820
41204
Εθνική (Κόρθι)
22820
61285
Εθνική (Μπατσί)
22820
41400
Ταξί:
Alpha
(Χώρα)
22820
23900
Χώρα
22820
22171
Αγροτική
(Χώρα)
22820
22368
Γαύριο
22820
71561
Αγροτική
(Γαύριο)
22820
71478
Μπατσί
22820
41081
Κόρθι
22820
62171
Υγεία:
Λιμεναρχείο:
Κέντρο
Υγείας (Χώρα)
22820
22222
Χώρα
22820
22250
Ιατρείο
Γαυρίου
22820
71210
Γαύριο
22820
71213
Ιατρείο
Μπατσίου
22820
41326
Μπατσί
22820
41981
Ιατρείο
Κορθίου
22820
61217
Δήμος
Ανδρου:
2282
360200
Βοήθεια
στο σπίτι - Χώρα:
22820
29003
Δημοτική
Ενότητα Ανδρου (Χώρα)
2282
360233
Βοήθεια
στο σπίτι - Κόρθι: 22820 62242
Δημοτική
Ενότητα Υδρούσας (Γαύριο)
2282
360113
Βοήθεια
στο σπίτι - Γαύριο:
22820
72137
Δημοτική
Ενότητα Υδρούσας (Μπατσί)
22820
41343
Ταχυδρομείο:
Δημοτική
Ενότητα Κορθίου
2282
360331
Χώρα
22820
22260
ΟΤΕ:
22820
22099
Γαύριο
22820
71254
Μπατσί
22820
41423
Κόρθι
22820
61286
|
